Fadime.

Ik ben Fadime en ik ga hier verhalen over Turkse popgroep 'HEPSI' schrijven ,, waar ik een fan van ben . De popgroep bestaat uit 4 meisjes ,, in het verhaal vormen die nog geen popgroep ,, maar we weten niet wat hun allemaal te verwachten staat . De meisjes zitten op een dansschool . Het verhaal bestaat uit hoofdstukken &&. delen .

 

 

De mensen die hier in voorkomen zijn : 

 

 

Eren - ( 1 van die meisjes )
Cemre - ( 1 van die meisjes )
Yasemin - ( 1 van die meisjes )
Gulcin - ( 1 van die meisjes )
Baris - ( houdt van Eren )
Emre - ( houdt van Cemre )
Korkut - ( houdt van Yasemin )
Mert - ( houdt van Gulcin )
Alev - ( heeft haat aan die meisjes )
Arzu - ( heeft haat aan die meisjes )
Meester Bahadir - ( dansleraar )
Meester Erol - ( directeur )
Juffrouw Banu - ( juffrouw )
Zeynep - ( nichtje van Mert )

 

 

Veel plezier met het lezen ( L ) . 

 

 

Hoofdstuk 1 - 2e deel ''We zijn allemaal één''

''En, wie komt er naar dit feest?'', zei Gulcin. ''Meester Bahadir, juffrouw Banu en Mert'', beantwoordde Eren. ''Ja, maar jullie hebben geen eens mijn verjaardag gevierd, maar als het Yasemin is, is het anders.'' ''Wou jij je verjaardag niet helemaal alleen met Onder vieren?'' ''Eehh, Onder?'' ''Ja, als iemand steeds maar een andere vriendje heeft, dan kan ie ook de namen van hara vriendjes vergeten, natuurlijk'', zei Cemre tegen Gulcin. ''Oke, ik snap het, maar het feest hoefde niet zo druk te worden.'' ''Druk? We hebben alleen maar 3 mensen geroepen, Gulcin'', zei Eren. ''Ja, hadden jullie maar de hele school geroepen.'' ''Je bent gewoon associaal, meisje'' zei Cemre tegen Gulcin. ''Huh, alsof jij zo normaal bent.'' ''Ik ben normaler dan jou.'' ''Ja, ik zie het.'' Eren glimlachte even.

''Snoepie, ik ga jou morgen naar een feest brengen'', zei Mert tegen Zeynep. Zeynep zei lachend: ''Oke.'' ''Waar zijn jullie nou gebleven? Ik zou jou bijna bellen'', zei meneer Ilyas. ''Moeten we ook alles aan jou zeggen?'', zei Mert. ''Wat is er meisje, ben je in een pot met chocola gevallen?'', zei meneer Ilyas tegen Zeynep. ''Wat grappig zeg, we hadden nog geen grappenmaker.'' ''Oooo'', zei Mert. ''Wat is er mevrouw Zeynep, je heb weer iets gekocht'', zei meneer Ilyas tegen Zeynep. ''Eigenlijk had je mooiere, maar m'n oom heeft dit gekocht.'' En ze liet de baby zien, wat ze van haar oom had gekregen. ''Goedzo, Mert'', zei meneer Ilyas tegen Mert en gaf hem een kleine duwtje. ''Je weet toch je oom? Hij heeft nooit aan mij geld gegeven'', zei meneer Ilyas tegen Zeynep. ''Hebben we hier heel veel geld ofzo? En dit was de duurste van de speelgoeden'', zei Mert. ''Ja, maar van de speelgoeden die in de aanbieding waren, was dit de duurste'', zei Zeynep. ''Kijk, heb je gehoord?'', zei meneer Ilyas tegen Mert. ''Snoepie, ga maar naar binnen'', zei Mert tegen Zeynep en hij klopte op Zeynep's rug. ''Bye bye, ciao'', zei meneer Ilyas tegen Zeynep. En Zeynep ging de trap op. ''Ey meneer Ilyas?'', zei Mert. ''Huh?'' Mert liet meneer Ilyas schrikken en meneer Ilyas zei: ''Niet doen, Mert, iemand gaat het nu zien.'' Mert ging lachend naar boven.

Arzu en Alev kwamen lopend de kant van Eren, Gulcin, Yasemin en Cemre op. Alev zei tegen Arzu: ''Zie je het Arzu? De daltons zijn weer hier tot de avond.'' ''Ja, ik heb het gezien, ze lijken net spinnen.'' ''Ze geven zeker iets gratis.'' ''Had je niks anders te zeggen ofzo, Alev?'', zei Cemre. ''Van hun kleine hersenen komen er niet zo veel dingen uit'', zei Gulcin. ''En wat is er met dit? Dit is toch niet iets waar je je van moet schamen? Wij vinden onze geld niet zomaar buiten, net als jullie'', zei Eren. ''Maar de kleding wat jullie nu aan hebben, is zeker van de markt'', zei Arzu. ''Niet praten, Arzu, als je praat zien we dat je van binnen helemaal leeg bent'', zei Cemre. ''Van binnen ben ik helemaal vol.'' ''Ja, dat zien we aan je bui'', zei Gulcin glimlachend. ''Jij bent niet alleen dom, maar ook blind. Kijk ik ben helemaal dun.'' Eren, Gulcin en Cemre gingen helemaal lachen. Alev zei tegen Arzu: ''Loop.'' En ze duwde Arzu.

''12345678'', zei meester Bahadir. Yasemin zat naast hem te dansen. Opeens viel Yasemin en zei: ''Ik snap het niet, meester. Waarom zit ik alleen te oefenen. Dans ik slecht?'' ''Nee, Yasemin, alleen...'' ''Alleen wat meester?'' ''Je maakt alleen de pasjes te ruw'.'' ''Huhuh, hoe bedoelt u?'' ''Kijk zo.'' En hij wees naar Yasemin. ''Oke, begin maar'', zei hij tegen Yasemin. ''2468.''

Opeens kwam Korkut te voorschijn en zei heel hard tegen Eren, Gulcin en Cemre: ''Hoi, meiden.'' De meiden zeiden allemaal tegelijk heel hard: ''Hoi, Korkut.'' ''Wat is er? Waarom schreeuwen jullie?'' ''Hah, we zouden net aan jo dat vragen'', zei Gulcin. ''Wat zouden jullie vragen?'' ''Oef'', zeiden de meiden. ''Niet langer maken, meiden, dit gesprek gaat niet over'', zei Cemre. ''Waar is Yasemin?'', vroeg Korkut. ''Ze zitmet meester Bahadir te oefenen'', zei Eren. ''Zolaat?'' Ja.'' ''Korkut, het is vandaag de verjaardag van Yasemin'', zei Cemre. ''Hey'', zei Eren en ze duwde Cemre. ''Is het zo? Gefeliciteerd.'' ''We gaan voor haar een surpise party organiseren'', zei Cemre. Korkut stak de duim op en zei: ''Ik snap het, dus ze weet er niks van.'' ''Jawel, alleen wij konden geen naam voor de party vinden, dus we noemden hem maar surprise'', zei Eren en ze glimlachde. ''Eh, dan is dit toch geen surprise?'' De meiden keken heel verdrietig Korkut aan, want Korkut snapte blijkbaar niet zo veel. ''Jij bent de surprise, Korkut'', zei Cemre. ''Ik?'' ''Ja, je wilt toch wel naar de surprise part van Yasemin komen?'', zei Cemre. Gulcin zei gelijk: ''Eh, zullen we dan ook Alev en Arzu roepen, dan is het compleet.'' ''Ja, dat is waar'', zei Eren. En ze keek Cemre aan. ''Als jij Yasemin kan afleiden, als ze uit de les is, mag jij ook naar de party komen'', zei Cemre tegen Korkut. ''Meen je het?'' ''Oef, jij hebt het precies aan een goeie mens gezegd, wil je dat Yasemin met een ander naar huis komt?'', zei Eren tegen Cemre en ze stootte haar aan. ''Kijk Korkut, Yasemin moet niet voor negen uur thuis komen'', zei Cemre tegen Korkut en liet met haar negen vingers zien. ''Oke, maar hoe moet ik haar tot die tijd afleiden?'' ''Laat maar meiden. Totdat je het aan Korkut kan vertellen wat er aan de hand is, is Yasemin allang al thuis'', zei Gulcin. Korkut zei: ''Als jullie zeggen wat ik moet doen, dan hoeven jullie je nergens mee te bemoeien.'' ''Yasemin is bijvoorbeeld autofreak, ze is helemaal dol op raceauto's. Je moet alleen aan haar vragen of ze een ritje met jouw auto wilt maken en verder hoef je niks te doen. Ook al wil jij het niet, maar dit kan urenlang duren'', zei Cemre. ''Ik kan dat wel doen.'' ''Oke, om 9 uur..'' Cemre stak haar negen vingers op. Korkut zei haar na: ''Om 9 uur..'' En hij stak ook zijn negen vingers op. ''Zien we elkaar thuis'', zei Cemre. ''Zien we elkaar thuis'', zei Korkut weer. ''Tot ziens, Korkut'', zei Cemre en zwaaide naar Korkut. ''Tot ziens meiden, tot ziens.'' Eren en Gulcin zwaaiden ook en daarna gingen de meiden lachend weg. Opeens schreeuwde Korkut: ''Meiden!'' Cemre draaide zich om. ''Hoelaat was het?'', vroeg Korkut. Cemre stak haar 9 vingers op en fluisterde: ''Negen.'' Korkut stak ook zijn negen vingers op en riep: ''Negen!'' De meiden gingen weg en Korkut bleef alleen op school achter.


GAAATT VERDERRR!! ( L ) .

 

Lees verder...

myn dagbOek.

Gisteren ging ik dus met johanna naar stad, met de tram. We gingen ff shoppen enzo. & toen moesten we naar huis. We stapten in de bus, maar die ging de andere kant op, we moesten geen eens daar zyn. Weer myn actie, ga ik de foute bus nemen. Muuhuaawaww, dat word duz weer lachen. Johanna zegt gelyk dat ze niet meer met my naar stad gaat. We moesten naar nieuwland, maar weet je waar we aan kwamen ? In schiedam centrum. Uahahauahaahh, duz lkkr helemaal lOpen. Maar weet je wat ik deed ? Ik ging met zo een meneer die ging sporten meerennen & johanna kwam achter me aan. Dankzy my kon ze ook naar aLdi, om drinken te halen, want ze zei al in de stad dat ze dorst had. Noujaa, toen gingen we in nolenslaan ff kyke en dingetjes kopen & dan weer naar huis !

Was echt een LACHDAG !

Lees verder...

Hoofdstuk 1 - 1e deel ''We zijn allemaal één''

''12345678'', klonk de stem van meester Bahadir in de danslokaal. En zo ging het even verder. Je zag iedereen dansen.

Ze gingen nu allemaal naar de kleedkamer. Eren zei tegen Cemre: ''Heeft meester Bahadir het verkeerd begrepen ofzo?'' ''Nee waarom?'' ''Nou, we zeiden tegen hem dat hij Yasemin wat later naar huis moest sturen. Waar komt die dans van vanavond nou vandaan?'' ''Om het op echt te laten lijken, maakt hij het langer'', zei Gulcin. ''Oké, maar als hij ons niet laat gaan, hoe gaan we dan alles klaar leggen? Dan wordt de surprise party verpest.'' Cemre deed een gebaar van dat ze het niet weet. ''Weet je wat? Ik haat het om met die andere kinderen van andere afdelingen samen te dansen'', zei Cemre. Yasemin waste haar handen en kwam richting hun. Cemre zei gelijk: ''Ze komt.'' ''En meisjes wat doen we ’s avonds?'', vroeg Yasemin. ''Wat is er dan?'', vroegen ze allemaal. ''Oke oke, er is niks.'' Yasemin werd een beetje verdrietig, omdat ze dacht dat ze het hadden vergeten dat ze vandaag jarig was. Opeens kwamen Alev en Arzu. Alev vroeg gelijk: ''Wat is er met jullie? Zijn jullie batterijen op?'' ''En als onze batterijen op zijn, wat gaat jullie dat aan?'', zei Yasemin gelijk. En Eren zei: ''Wat hebben jullie met ons?'' ''Kijk ik zal het vertellen'', zei Alev. ''Ieder school kan alleen maar 1 populair meisje hebben en zo als jullie het zien ben ik dat.'' ''Wat vertel jij nou allemaal?'', vroeg Cemre. ''Jij mag die populariteit. Oh mijn god.'' Gulcin zei gelijk: ''Ons boeit alleen maar school.'' ''Dat is ook een andere zaak'', zei Alev. ''Wat kunnen wij eraan doen?'', zei Cemre. ''Niemand is van de geboorte slim. Sommige hebben…'' En ze deed de gebaar van geld na. ''Huh, ik was wel bij de roemafdeling eerste.'' '' Maar als wij niet wouden dansen zou jij in moeilijkheden vijfde worden bij de roemafdeling'', zei Gulcin. ''En arzu ga jij niet wat zeggen?'', vroeg cemre aan Arzu. ''Alev heeft alles gezegd wat nodig is. Dus pas op'', zei Arzu. En ze gingen weg. ''Ze zijn helemaal gek geworden. Met ze populariteit BUUÚH'', zei Yasemin. Eren deed hetzelfde als een cheerleader en zei: ''Ze moet een cheerleader worden. Ze is gek. Wij gaan met onze school verder.'' De andere meisjes lachten naar haar. Opeens riep meester Bahadir: '' Oké, jullie hebben genoeg tijd gekregen om te rusten. We gaan beginnen!'' En de meisjes ging naar de danslokaal.


Weer klonk de de stem van meester Bahadir in de danslokaal. ''12345678'' Hij stond helemaal voor de danslokaal en deed een paar pasjes. De kinderen deden met hem mee. Iedereen was uitgeput en sommige kinderen zaten ook gelijk op de grond. ''Meester genoeg, we zijn helemaal uitgeput'', zei Yasemin. Waarop meester Bahadir meteen antwoordde: ''Herinneren jullie nog je eerste les?'' ''Ja'', antwoordde iedereen tegelijk. ''Wat had ik toen naar jullie gezegd?'' ''Veel oefenen'' ''Veel oefenen, dat moet je doen als je heel goed wilt zijn.'' Iedereen herinnerde zich naar vroeger toen meester Bahadir dat ook zei waarop Alev beantwoorde: ''Bedankt, ik hoef het niet.'' ''Zij is echt een erge type, toch?'', vroeg Cemre aan Gulcin. Nadat ze dat gezegd hadden keek Alev hun vies aan. ''Vind ik ook'' Cemre ging gelijk contact met haar nemen en zei: ''Ik heet Cemre.'' ''En ik heet Gulcin.'' En ze gaven elkaar een hand. ''En dit is Yasemin, we blijven saman in een zelfde huis'', zei Cemre en ze wees naar Yasemin die zei gelijk: ''Hallo.'' ''Zijn jullie serieus, ik zocht eigenlijk een plek om te blijven.'''Maar meester Bahadir brak hun gepsrek hij zei: ''Meiden niet met elkaar praten.'' Opeens stak Eren de vinger op en vroeg: ''Meester mag ik wat vragen?'' ''Tuurlijk, wat was jouw naam?'' ''Eren, meester het is toch ook belangrijk dat je gezond eet?'' ''Tuurlijk, jullie lichaam is jullie leven, dus je moet er goed op letten.'' ''Aaa zij is ook een goeie volwassene type'', zei Cemre tegen Gulcin en Yasemin. ''Ik weet niet, ze lijkt wel op een vrolijke meisje'', zei Yasemin. ''Vind ik ook'', zei Gulcin. ''Meiden, meiden'', zei meester Bahadir nog eens. Iedereen schopte de gedachten weg en meester Bahadir zei: ''Snel leerlingen, jullie hebben problemen met die pasjes. Wat we op het eerst deden gaan we met deze pasjes samenstellen en oefenen.'' Weer klonk de stem van meneer Bahadir in de danslokaal: ''12345678.'' En hij deed voor de danslokaal pasjes en de leerlingen deden netjes met hem mee.

Opeens werd de deur geopend en Emre en Baris keken stiekem naar binnen. Emre zei tegen Baris: ''Jonge, kijk naar hun, er zijn een heleboel meisjes. Nee man, ik ga zeker met meester Erol praten.'' Waarop Baris antwoordde: ''Kijk dan, hoe ga jij die pasjes doen? Hallo, ik het tegen jou.'' Emre beantwoordde: ''Die Cemre, is toch een hele mooie meisje?'' ''Wat is er?'' ''Jonge ik heb alleen gezegd dat ze een mooie meisje is, er is niks.'' ''Als Alev het hoort kan ik je geen eens redden.'' Ze gingen een stapje naar achteren en Emre zei: ''Ze komt al deze tijden zoveel op me.'' ''Wat is er, tussen jullie gaat het niet goed volgens mij.'' ''Ik kan ook niet zeggen dat het heel goed gaat. Ze vind zich zelf mooi en daar kan ik niet tegen.'' ''Jonge, niet stom doen. Als je Alev heb, kan je dan naar Cemre kijken? Als je Eren zegt dan is het oké.'' ''Bedoel je die Eren.'' ''Die Eren?'' ''Wie met haar uit wilt moet een toets maken en niemand heeft het nog gehaald.'' ''Zullen we wedden?'' ''Oké, maar ik heb één voorwaarden, als ik win ga je me helpen om naar de dansafdeling te gaan.'' ''Nee man, deze zaak blijft maar in je hoofd.'' ''Wat is er? Ben je bang geworden?'' ''Oke, maar jij gaat ook iemand voor je zelf regelen.'' ''Wie?'' Baris draaide zich naar Emre om en zei: ''Cemre.'' ''Cemre? Dernet ging je nog Alev naar mij herhalen.'' ''Nou jonge, werk is anders en vriendschap is anders. Dit is een weddenschap en ik zeg ook niet ga trouwen ofzo. Je gaat haar alleen maar regelen. Wie het eerste gaat regelen heeft gewonnen.'' ''Oké, laat het maar zo worden.'' ''Maar als ik win, pak ik je laptop wel.'' ''Denk je dat ik ga verliezen ofzo?'' ''We zien het wel.'' ''Kom we gaan.'' Emre klopte op Baris schouder en ging lopen. ''Waar?'', vroeg Baris. ''Naar meester Erol om te praten.'' ''Jonge, wacht eens twee minuten, waar gaan we zo snel?'' En ze gingen richting meester Erol de kamer. Weer klonk meester Bahadir's stem in de danslokaal: ''12345678.'' Iedereen was nu echt moe. Yasemin deed een heel raar pasje wat niet de bedoeling was. Meester Bahadir zei tegen haar: ''Wat is er Yasemin, zitten we hier een clip te nemen?'' ''Meester dat kwam gewoon zomaar.'' ''Nou, nou.'' Hij klapte in zijn handen en zei tegen de leerlingen: ''Laat de lokaal leeg.'' Iedereen ging naar de tassen, maar opeens zei meester Bahadir: ''Yasemin, blijf jij maar.'' ''Pff.'' Iedereen ging weg. Cemre deed een gebaar naar meester Bahadir dat ze weg gaan. Meester Bahadir knikte.

Er werd geklopt op de deur van meester Erol. Hij zei: ''Kom.'' En achter de deur verscheen Baris en zei: ''Meester heeft u tijd?'' ''Kom Baris.'' Hij kwam naar binnen en achter hem verscheen ook Emre. Baris zei tegen meester Erol: ''Meester Emre heeft een probleem, dat heel erg is.'' ''Wat is er? Heeft een bij de tong van hem gestoken?'' ''Nee meester, het is niet zo, maar...'' ''Jonge, als Emre een probleem heeft, wat is er met jou dan? Kan hij het niet zelf zeggen.'' ''Nee meester het is niet zo, maar...'' Hij kwam iets naar voren en fluisterde: ''Hij is veregen om naar u te zeggen.'' Meester Erol zei gelijk tegen Emre: ''Wat is er Emre?'' Emre zei: ''Meester ik wil naar de dansafdeling.'' ''Wajoow. Jonge, kan je zomaar een afdeling verwisselen hier ofzo? En wat is er met de dramaafdeling?'' ''Meester, zo heb ik het ook gezegd'', zei Baris. En hij keek naar Emre en zei tegen hem: ''Simpel mens. Als ik het goed moet zeggen, ik ben heel erg blij om uw leerling te zijn.'' Meester Erol zei tegen Emre: ''Kijk Emre, jij bent één van mijn beste leerlingen.'' Emre knikte. Meester Erol ging verder: ''Ik wil jou niet kwijt.'' ''Ik ga naar nergens toe, ik ben hier.'' ''Ja oké, met deze zaak moet je niet verder gaan. Je gaat niet een afdeling verwisselen. Dag.'' ''Dank u wel, meester, dag'', zei Baris. ''Dag'', zei Emre. En Emre en Baris gingen weg. ''Pff'', zei Emre tegen Baris. ''Jonge, wat kan ik eraan doen, ik ging toch smeken?'' Ze deden de deur dicht. ''En hij wilt afdeling verwisselen, wat is er met de drama afdeling, he? En hij wilt naar de dansafdeling overstappen'', zei meester Erol tegen zich zelf.

''Totdat je het goed doet gaan we oefenen, oké?'', vroeg meester Bahadir aan Yasemin. Yasemin knikte. Hij zei: ''Oké, ga maar. 12345678.''

Eren, Cemre en Gulcin renden in de school. Maar opeens zag juffrouw Banu hun en vroeg: ''Meiden, waar is Yasemin?'' Eren zei: ''Meester Bahadir zit nog met haar te oefenen, zodat ze wat later thuis komt.'' ''Oké, ik hoop dat ze niets heeft gemerkt.'' ''Nee''. zei Eren. ''Nee nee, zij denkt dat we haar verjaardag vergeten zijn'', zei Cemre. ''Oké laten we dan gaan'', zei juffrouw Banu. Eren zei gelijk: ''Juffrouw, we moeten nog boodschappen doen. Als u wilt kunnen we ook thuis bij elkaar komen.'' Gulcin zei: ''Wajoow, als Yasemin thuis komt en ons ziet wordt ze echt verbaasd, toch?'' En ze gingen met ze allen lachen. Eren zei: ''Ja.'' ''Oké, ga dan, we zien elkaar thuis wel, ga rennen'', zei juffrouw Banu. ''Oké juffrouw, tot ziens'', zeiden de meiden. ''Tot ziens.'' En de meiden gingen de trap afrennen.

Emre en Baris waren in de kantine. ''Nou luister dan'', zei Baris. ''Wat ga ik luisteren?'' ''Heb ik de schuld ofzo?'' ''Stil baris, stil.'' Ze gingen richting Alev lopen en gingen naast haar zitten. Emre gaf Alev een kusje. Alev zei gelijk: ''Waar ben je gebleven'', tegen Emre. ''Ik ben bij meester Erol geweest.'' ''Is het weer die zaak met afdeling verwisselen? Ik weet het, omdat er veel meisjes zijn wil je naar de dansafdeling.'' ''Is het zo erg opgevallen?'' ''Je moet je niet voor niks daar op verheugen. Je kan niet overstappen, schat.'' ''Meester Erol heeft ook zo gezegd.'' ''Nou ja, ik ga naar Arzu kijken, komen jullie mee?'' ''Ga jij maar, wij gaan maar naar huis dan.'' En hij keek naar Baris en Baris zei: ''Oké. Ey kijk is, ik ga iets vragen.'' Alev draaide zich gelijk om. Baris stond op en zei: ''Hebben jullie vandaag Mert gezien?'' ''Heb je het niet gehoord, hij mag twee weken niet in de lessen'', zei Emre. ''Mag hij niet in de lessen?'' ''Ja, meester Erol vergeefde hem geen eens.'' ''Waarom dan?'' ''Omdat hij op de podium kwam'', zei Alev. ''En wat ga jij met die kleverige doen?'' ''Kleverige? Waar komt dan nou weer vandaan?'' En hij keek naar Emre. ''Nou, hij is altijd achter de daltons.'' ''Wajoow simpele. Ze zijn buren, Mert woont boven de meiden.'' ''Hij is kleverig gewoon. Hij heeft naar een bot geruikt.'' ''Ze zegt nog steeds kleverig.'' Baris zat nu weer op zijn stoel.

 

 

 

 

Lees verder...